Aktualności gminy Milicz

25 lutego 2018

Kim był Antoni Ptak

Bieg poświęcony pamięci żołnierzy wyklętych, który w całym kraju odbędzie się 3 marca, w Miliczu na dystansie 5 km będzie nosił imię nieżyjącego już Antoniego Ptaka, milickiego żołnierza wyklętego.

Ppor. Antoni Ptak (1926-2011), pseudonim ,,Lis”, ,,Paweł” – biogram

Urodzony 26 I 1926 r. w Krotoszynie. W okresie okupacji niemieckiej – od 1942 r. żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych na Lubelszczyźnie (zgrupowanie ,,Małego”). Od końca I 1945 r. członek poakowskiej grupy Adolfa Gradla – pierwszego oddziału podziemia antykomunistycznego w powiecie krotoszyńskim. Wiosną 1945 r. – w nieustalonych okolicznościach – wcielony do 15 Zapasowego Pułku Lotniczego w Radomiu. W trakcie pobytu w ,,ludowym” Wojsku Polskim m. in. pomaga w ucieczce żołnierzom – aresztowanym za przynależność do AK. W VI 1945 r. – podczas próby zatrzymania – rozbraja oficera Informacji Wojskowej i ucieka z koszar. Od 15 VII 1945 r. członek oddziału Karola Smoczkiewicza ,,Smoka” w Strzyżewie (pow. ostrowski). 30 VII  1945 r. aresztowany przez UB i osadzony w więzieniu w Koźminie. 12 X 1945 r. podejmuje udaną próbę ucieczki. 15 X wstępuje do oddziału por. Jana Kempińskiego ,,Błyska”. Składa przysięgę wojskową w Czarnym Lesie (pow. krotoszyński). Bierze udział w udanych atakach  na posterunki MO w Koźmińcu (16 X) i Raszkowie (18 X).  Oddelegowany przez ,,Błyska” do tworzenia placówki oddziału w powiecie milickim. Na powierzonym mu terenie werbuje do współpracy Stanisława Jaworskiego i Władysława Stachowskiego. W XII 1945 r. od ,,maruderów wojskowych” zakupuje 2 pistolety i karabin. Organizuje lokal konspiracyjny we wsi Dziadkowo (gmina Cieszków). 25 II 1946 r. aresztowany we wsi Godnowa przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Miliczu. 13 IX 1946 r. skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy we Wrocławiu za przynależność do ,,nielegalnych organizacji” (NSZ i AK) i posiadanie broni na 10 lat więzienia. W II 1947 r. wymiar kary – na podstawie amnestii – zmniejszony do 6 lat pozbawienia wolności. Zasądzony wyrok odbywa w więzieniu we Wronkach. 28 II 1952 r. – w przeddzień uwolnienia – aresztowany przez Wojskową Prokuraturę Garnizonową w Łodzi. 2 V 1952 r. skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy we Wrocławiu na karę śmierci (m. in. za pobicie oficera Informacji Wojskowej i ,,dezercję” z 15 ZPL w Radomiu)  – zmienioną na 15 lat pozbawienia wolności oraz utratę praw publicznych i honorowych na zawsze. Więziony w: Sieradzu (V 1952 – IX 1954), Rawiczu (IX 1954 – VI 1955) i Strzelcach Opolskich (VI 1955 – V 1956). Amnestionowany – 7 V 1956 r. wychodzi na wolność. Po zwolnieniu przez wiele lat pracuje jako kierowca w Miliczu (m. in. w POM-ie i OTL). Co najmniej do końca lat 70. inwigilowany przez PRL-owską Służbę Bezpieczeństwa. 2 XII 1992 r. – w wolnej Polsce – Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu stwierdza ,,nieważność wydanych wobec niego orzeczeń”, gdyż przypisywane mu czyny miały związek z ,,działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego”. W X 1998 r. uzyskuje uprawnienia  kombatanckie. W 2001 r. otrzymuje tytuł ,,Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny”. W tym samym roku mianowany na stopień podporucznika WP. Zmarł w 24 I 2011 r. – pochowany na cmentarzu  w Miliczu.

Paweł Dawidiuk

 

100-lecie niepodległości, Aktualności